مصاحبه سفیر جمهوری اسلامی ایران در رم با ایل جورناله د ایتالیا
مصاحبه سفیر جمهوری اسلامی ایران در رم با ایل جورناله د ایتالیا
.
مصاحبه سفیر جمهوری اسلامی ایران در رم با ایل جورناله د ایتالیا
1- از جنگی که با حملات آمریکا و اسرائیل آغاز شده، بیش از دو ماه گذشته: وضعیت مردم ایران از لحاظ فیزیکی و معنوی چگونه است؟ وضعیت کنونی رهبری ایران در چه وضعیتی قرار دارد؟
بدون تردید، تجاوز نظامی آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه جمهوری اسلامی ایران و ملت ایران طی هفتههای گذشته خسارات و تلفات قابل توجهی بر جای گذاشت. شمار زیادی از شهروندان غیرنظامی، از جمله زنان و کودکان، در پی حملات به منازل مسکونی، مدارس، مراکز درمانی و زیرساختهای غیرنظامیبه شهادت رسیدند. همچنین برخی زیرساختهای حیاتی کشور دچار آسیبهای جدی شدند که از منظر حقوق بینالملل، مصداق روشن جنایت جنگی و نقض آشکار اصول انسانی و حقوق بشردوستانه محسوب میشود.
با این حال، آنچه در این مقطع تاریخی اهمیت بنیادین دارد، حفظ وحدت ملی و تعمیق انسجام اجتماعی در برابر تجاوز خارجی است. ملت ایران بار دیگر نشان داد که در مواجهه با تهدیدات خارجی، از ظرفیت بالایی برای همبستگی و مقاومت برخوردار است. حضور گسترده مردم در صحنه، حمایتهای مردمی از نیروهای مسلح و برگزاری تجمعات ملی در دوران جنگ و پس از آن، جلوهای روشن از انسجام ملی و تقویت روحیه مقاومت در کشور بوده است.
رهبر معظم جمهوری اسلامی ایران نیز با سلامت کامل، در چارچوب ساختارهای قانونی و نهادهای رسمیکشور، هدایت و مدیریت امور را بر عهده دارند. طبیعی است که با توجه به سوابق آشکار اقدامات تروریستی و تهدیدات امنیتی از سوی آمریکا و رژیم صهیونیستی، تدابیر حفاظتی ویژهای برای صیانت از امنیت ایشان اتخاذ شده باشد.
2- بسته شدن تنگه هرمز و در پی آن توقف عبور و مرور مربوط به نفت، اقتصاد جهانی را بی ثبات ساخته و ایالات متحده نیز یک «محاصره متقابل» اعمال کرده است: این بن بست چگونه برطرف میشود؟ سازوکار اعمال جدید قدرت در تنگه خلیج فارس به چه معناست؟ بعد از جنگ، تکلیف این سازوکار مدیریتی چه خواهد بود؟
پاسخ به این پرسش کاملاً روشن است؛ ریشه اصلی بحران کنونی، تجاوز نظامی علیه جمهوری اسلامی ایران بهعنوان یکی از دولتهای ساحلی خلیج فارس است و تا زمانی که این تجاوز و تهدید ادامه داشته باشد، نمیتوان انتظار بازگشت ثبات کامل به منطقه را داشت.
پیش از آغاز حملات غیرقانونی آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه حاکمیت ملی و تمامیت ارضی ایران، عبور و مرور دریایی در تنگه هرمز بهصورت عادی جریان داشت و جمهوری اسلامی ایران همواره نقش مسئولانهای در تأمین امنیت کشتیرانی و آزادی دریانوردی ایفا کرده است. ما بارها تأکید کردهایم که عامل اصلی اختلالات کنونی، تجاوز نظامی و تهدیدات مستمر علیه ایران است و بدیهی است که با پایان یافتن این تهدیدات، شرایط عادی تردد دریایی نیز مجدداً برقرار خواهد شد.
نادیده گرفتن علت اصلی بحران، یعنی سیاستهای تجاوزکارانه آمریکا و رژیم صهیونیستی، از سوی برخی کشورهای غربی نه تنها کمکی به حل مشکلات نمیکند بلکه موجب تداوم بیثباتی خواهد شد. تنها راهکار پایدار، توقف جنگ، احترام به حاکمیت کشورها و بازگشت به مسیر دیپلماسی و همکاری منطقهای است.
3- برخی از زیرساخت های انرژی و همین زیرساخت ها در جزیره خارگ توسط حملات آمریکا – اسرائیل مورد حمله قرار گرفتند: فکر میکنید که این حرکتی از سر "ناامیدی و استیصال" برای رسیدن به مذکرات و راهی برای خروج از جنگ، بوده باشد؟
واقعیت این است که آمریکا و رژیم صهیونیستی، علیرغم ارتکاب مجموعهای از اقدامات غیرقانونی و جنایات جنگی ـ از جمله حمله به مناطق مسکونی، مدارس، مراکز درمانی و حتی تلاش برای ترور مقامات ارشد ـ نتوانستند به اهداف اصلی خود، یعنی تضعیف اراده ملت ایران و شکست جمهوری اسلامی، دست یابند.
در ادامه همین ناکامیها، حمله به زیرساختهای اقتصادی و انرژی کشور در دستور کار قرار گرفت تا از طریق فشار بر زندگی مردم، ایران را به عقبنشینی وادار کنند. این حملات، که نقض آشکار حقوق بینالملل و مصداق جنایت جنگی است، بیش از آنکه نشانه قدرت باشد، بیانگر استیصال و ناتوانی در تحقق اهداف سیاسی و نظامی است.
جمهوری اسلامی ایران نیز در چارچوب حق مشروع دفاع از خود، پاسخهای متناسب و بازدارندهای به این اقدامات داده است. روشن است که راه پایان دادن به جنگ، تشدید تجاوز و تخریب زیرساختهای غیرنظامی نیست؛ بلکه بازگشت به دیپلماسی، احترام به حقوق ملتها و پذیرش واقعیتهای منطقهای است.
4- آیا چین و روسیه در حال کمک رسانه به جمهوری اسلامی ایران برای دفاع در برابر حملات اسرائیل و آمریکا هستند؟
روابط جمهوری اسلامی ایران با چین و روسیه، روابطی مقطعی و محدود به شرایط اخیر نیست، بلکه مبتنی بر شراکتهای راهبردی و منافع بلندمدت مشترک است. این روابط طی سالهای گذشته در حوزههای مختلف سیاسی، اقتصادی، امنیتی و نظامیگسترش یافته و دارای ابعاد چندجانبه است.
طبیعی است که در شرایط بحرانی کنونی نیز رایزنیها و همکاریهای نزدیک میان ایران و این دو کشور ادامه داشته باشد. جمهوری اسلامی ایران همواره بر توسعه همکاری با قدرتهای مستقل و چندجانبهگرا تأکید داشته و معتقد است که شکلگیری نظم متوازن جهانی، مستلزم مقابله با یکجانبهگرایی و سیاستهای مبتنی بر زور است.
5- دونالد ترامپ بارها اظهار داشته که می خواهد «تمدن ایران را نابود کند»: سخنانی که در حد حرف بود و دنبال نشد و جمهوری اسلامی هم بدون ترس و واهمه پاسخ داد؛ گام های بعدی چه خواهند بود و چگونه میتوان در برابر چنین تهدیداتی، این موضع منسجم و استوار را نگاه داشت؟
جمهوری اسلامی ایران طی بیش از چهار دهه گذشته، بهروشنی نشان داده است که حفظ استقلال ملی، کرامت ملت ایران و مقابله با سلطهطلبی، اصول بنیادین سیاست خارجی و امنیت ملی کشور است. در مواجهه با تجاوزات اخیر نیز، همانند مقاطع حساس پیشین، ملت ایران با اتکا به وحدت داخلی و توان دفاعی نیروهای مسلح، در برابر فشارها ایستادگی کرد و مانع تحقق اهداف متجاوزان شد.
بیان ادعاهایی نظیر «نابودی تمدن ایران» بیش از هر چیز نشاندهنده عصبانیت، شکست سیاسی و ناکامی در تحقق اهداف نظامی است. تمدن ایران، تمدنی ریشهدار، تاریخی و تأثیرگذار در فرهنگ و تاریخ بشریت است و با تهدید و جنگ قابل نابودی نیست. برعکس، چنین ادبیاتی موجب تقویت حس هویت ملی و افزایش همبستگی میان ایرانیان شده است.
در عین حال، آنچه در این میان پرسشبرانگیز است، سکوت یا مواضع دوگانه برخی کشورهای غربی در برابر چنین اظهارات خطرناکی است. همانگونه که برخی مقامات اروپایی، از جمله در ایتالیا، تجاوز علیه ایران را مغایر با حقوق بینالملل توصیف کردند، انتظار میرفت تهدید به نابودی یک ملت و تمدن نیز با واکنش صریح و مسئولانه جامعه بینالمللی مواجه شود.
6- امارات متحده عربی و دیگر کشورهای خلیج (فارس) به اسرائیل و امریکا خیلی نزدیک هستند، روابط با آنها را در مقایسه با کشورهای عربی، در اولویت قرار می دهند: روابط شما با آنها به چه ترتیب است؟ با توجه به مدیریت تنگه هرمز، روابط شما با عمان چگونه است؟
روابط با کشورهای همسایه همواره در اولویت سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران قرار داشته است. ما امنیت و ثبات منطقه را امری جمعی و مبتنی بر همکاری میان کشورهای منطقه میدانیم و معتقدیم امنیت پایدار تنها زمانی تحقق مییابد که منطقه از مداخلات و حضور نظامی قدرتهای فرامنطقهای فاصله بگیرد.
در همین چارچوب، برخی همکاریها و حمایتهای ارائهشده از سوی بعضی دولتهای منطقه به اقدامات آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران را غیرقابل قبول دانسته و آن را مغایر با منافع مشترک منطقهای ارزیابی میکنیم. چنین اقداماتی نه تنها میتواند موجب مسئولیت سیاسی و حقوقی این کشورها در تسهیل تجاوز شود، بلکه پیامدهایی برای امنیت و ثبات خود آنان نیز به همراه خواهد داشت.
با این وجود، جمهوری اسلامی ایران همواره از گفتوگو، همکاری و حفظ روابط سازنده با کشورهای منطقه استقبال کرده است. در این میان، عمان نقش مثبت، متوازن و سازندهای در کاهش تنشها، تسهیل گفتوگوها و حمایت از راهحلهای دیپلماتیک ایفا کرده و این رویکرد همواره مورد احترام ایران بوده است.
7- انتخاب نخست وزیر جدید عراق، علی الزیدی را چگونه ارزیابی میکنید؟ او را چهره ای حاصل از «مصالحه» و بسیار نزدیک به نیازها و منافع آمریکا تعریف کرده اند. آیا معتقدید که میتواند با تهران گفتگوهای فعالی داشته باشد؟
جمهوری اسلامی ایران و جمهوری عراق دارای روابطی عمیق، تاریخی و راهبردی هستند که ریشه در پیوندهای فرهنگی، مذهبی، سیاسی و اقتصادی دو ملت دارد. مردم ایران و عراق دو ملت برادرند و همکاری میان دو کشور همواره بر مبنای احترام متقابل و منافع مشترک دنبال شده است.
جمهوری اسلامی ایران همواره از ثبات سیاسی، حفظ وحدت ملی و تشکیل سریع دولت در عراق حمایت کرده و برخلاف برخی بازیگران خارجی، هیچگاه رویکرد مداخلهجویانه در امور داخلی عراق نداشته است. ما معتقدیم انتخاب مقامات عالی عراق، موضوعی کاملاً داخلی و متعلق به مردم و جریانهای سیاسی این کشور است.
در همین چارچوب، جمهوری اسلامی ایران آمادگی کامل دارد همکاریهای خود را با دولت جدید عراق در حوزههای مختلف سیاسی، اقتصادی، امنیتی و منطقهای ادامه داده و تقویت کند.
8- در لبنان علیرغم صحبت از گفتگوهای صلح، درگیریها میان اسرائیل و حزب الله ادامه دارد. آیا بعد از پایان بحران هم ادامه خواهد داشت؟ در عین حال، اسرائیل نه تنها این گروه بلکه شهروندان را هم مورد حمله قرار می دهد و به دنبال ضمیمه کردن سرزمینهای بیشتر تا حد امکان برای پیشبرد پروژه «اسرائیل بزرگ» است، پیرامون این موضوع، چه چیزی میتوانید برای ما عنوان کنید؟
امروز برای افکار عمومی منطقه و جهان کاملاً روشن شده است که سیاستهای تجاوزکارانه و توسعهطلبانه رژیم صهیونیستی، عامل اصلی بیثباتی و ناامنی در خاورمیانه است. این رژیم طی سالهای اخیر به 7 کشور منطقه حمله کرده و با نقض مستمر حقوق بینالملل، امنیت منطقه را با تهدید جدی مواجه ساخته است.
تنها راه دستیابی به ثبات پایدار در لبنان، توقف تجاوزات رژیم صهیونیستی و جلوگیری از ادامه سیاستهای اشغالگرانه و توسعهطلبانه آن است. در این میان، کشورهای اروپایی نیز مسئولیتهای مهمیبر عهده دارند و انتظار میرود به جای سکوت یا حمایت غیرمستقیم، برای توقف حملات علیه مردم لبنان و جلوگیری از تشدید بحران فشار مؤثری بر اسرائیل وارد کنند.
متأسفانه، نه تنها اقدامات کافی در این زمینه صورت نگرفته، بلکه گزارشهایی درباره ادامه صادرات تسلیحات به رژیم صهیونیستی نیز منتشر شده است؛ موضوعی که با ادعاهای حقوق بشری برخی دولتهای غربی در تناقض آشکار قرار دارد.
آتش بس اخیر در لبنان نیز بخشی از روند کاهش تنش ها میان ایران و آمریکا بوده و این موضوع به روشنی از سوی مقامات پاکستانی به عنوان میانجی این آتش بس بیان شده است، اما رژیم صهیونیستی علیرغم تعهد آمریکا برای کنترل آن، تاکنون بارها این توافقات را نقض کرده و به حملات خود ادامه داده است؛ امری که نشان میدهد بدون فشار واقعی جامعه بینالمللی، دستیابی به ثبات پایدار در منطقه دشوار خواهد بود.